W siedzibie Ester C® Company nieustannie szukamy nowatorskich sposobów na dowiedzenie się, w jaki sposób nasz produkt przynosi korzyści ludzkiemu ciału. Tradycyjne metody badań naukowych obejmują zarówno badania in vitro, jak i in vivo. Zalety badań in vitro, które przeprowadzane są na kulturach komórek a nie na żywych zwierzętach czy ludziach, są liczne. Dzięki nim można uzyskać znacznie więcej informacji w stosunkowo krótkim okresie czasu, ponieważ eksperymenty te mogą być szybko ukończone. Przykładowo, pewien nutraceutyk (żywność lecznicza) mógłby wykazywać działanie hamujące wzrost wyhodowanych komórek rakowych. Wadą takich badań jest to, że nie ma sposobu na wykazanie takiego samego wpływu na człowieka, ponieważ w badaniu ominięte zostały kwestie wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Możliwe jest również wystawienie wyhodowanych komórek na znacznie wyższe stężenie danego preparatu niż to, jakie osiągnięto by przy doustnym jego podaniu. Badania in vivo, które przeprowadzane są na żywych organizmach zwierząt i ludzi, są znacznie bardziej dokładniejsze, jednakże są droższe i trwają dłużej. Rozwinięte testy kliniczne na ludziach mogą zabierać kilka lat i miliony dolarów, zanim zostaną ukończone. Udane badania in vitro zwykle poprzedzają badania z udziałem ludzi.

Jedną z nowych technologii, która staje się dostępna dla celów badań naukowych, jest tak zwana „technologia ekspresji genów”. Celem jest zobaczenie, jak produkty wpływają na ludzi na poziomie genetycznym; innymi słowy, zobaczenie, które geny zostały stymulowane (uległy nadekspresji) bądź zahamowane (transkrypcja uległa obniżeniu) wskutek działania produktu. W celu zbadania wpływu produktu na geny wykorzystuje się dwie techniki. Jednakże przed ich opisaniem pomocne będzie krótkie pomówienie o genach. Nasze geny utworzone są z nici kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA). DNA składa się z unikalnych sekwencji poszczególnych kwasów nukleinowych. Ta unikalna sekwencja ”koduje” jedyne w swoim rodzaju RNA (kwas rybonukleinowy), który „koduje” określone białka. Białka te pełnią liczne funkcje w organizmie; nauka na temat ekspresji białek i tego, jak wpływają one na funkcje fizjologiczne ciała, zwana jest proteomiką.

Jak wspomniano wcześniej, istnieją dwie główne techniki wykorzystywane do badania ekspresji genów, które pokrótce zostaną omówione w tym artykule. Pierwsza metoda wykorzystuje mikromacierze DNA. Jest to raczej metoda „uderzeniowa” w badaniach nad genami, ponieważ w pojedynczym eksperymencie można badać 5000-10000 genów lub nawet więcej. Druga metoda wykorzystuje reakcję łańcuchową polimerazy (ang. PCR – polymerase chain reaction). Jeśli badacz zna geny, które mogą być modulowane przez produkt, wtedy wykorzystuje się bardziej ukierunkowane podejście, jakim jest technologia PCR. W przeciwieństwie do mikromacierzy DNA reakcja PCR z analizą przyrostu ilości produktu w czasie rzeczywistym (ang. Real-Time quantitative PCR) pozwala na pomiar ilościowy ekspresji genu i poznanie stopnia nadekspresji bądź zahamowania transkrypcji. Komórki wystawione są zarówno na testowany produkt lub na produkt kontrolny. Po upłynięciu odpowiedniej ilości czasu z komórek uzyskuje się RNA. Jeżeli doszło do nadekspresji docelowych genów, będzie można zaobserwować więcej kopii stosownego RNA. Następnie, dzięki wyszukanym metodom (poprzez odwrotną transkrypcję do cDNA i amplifikację przez PCR) będzie można policzyć odpowiednią liczbę kopii RNA dla produktu badanego i kontrolnego. Obecnie wykorzystujemy te zaawansowane techniki do badania wpływu Ester-C® na geny, które modulują układ odpornościowy. Te nowe techniki, w połączeniu z tradycyjnymi badaniami in vitro oraz in vivo, pozwalają na odkrywanie, w jaki sposób Ester-C® wpływa na zachowanie dobrego zdrowia.